Część 2. Test historycznoliteracki
Zadanie 6. (0–1) Przyporządkuj fragmenty wierszy A–B do odpowiednich postaci mitologicznych.
| Fragment wiersza | Postać mitologiczna (1-4) |
| A. „Jest pracowity, silny i wytrwały, Lwia skóra nagie barki mu pokrywa…” | ? |
| B. „Był taki młody nie rozumiał że skrzydła są tylko przenośnią…” | ? |
- A-1 (Herakles), B-3 (Syzyf)
- A-3 (Syzyf), B-4 (Ikar)
- A-1 (Herakles), B-4 (Ikar)
- A-2 (Charon), B-4 (Ikar)
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]QiA=[c]Qy A=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gVyBmcmFnbWVuY2llIEIgbW93YSBvIHNrcnp5ZMWCYWNoLjwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gTHdpYSBza8OzcmEgdG8gYXRyeWJ1dCBIZXJha2xlc2EuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IFRhayEgTHdpYSBza8OzcmEgd3NrYXp1amUgbmEgSGVyYWtsZXNhLCBhIHNrcnp5ZMWCYSB6IHdvc2t1IG5hIElrYXJhLjwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS48L2g2Pgo8cD4=[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 7.1. (0–1) Wyjaśnij różnicę między postawą w „Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” a wierszem „Wiosna” J.A. Morsztyna.
Tekst 1. Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią
[…]
Ale gdy przyjdzie dzień sądny,
Gdzie się nie skryje żadny,
Uźrzą2 mądrzy tego świata,
Iż dobra boska odpłata;
Chowali tu żywot swoj ciasno3,,
Alić jich sirca nad słońce jasno4;
Jidą5 w niebieskie radości,
A nie w piekielne żałości.Co nam pomogło odzienie6
Albo obłudne jimienie7,
Cośmy się w niem kochali,
A swe dusze za nie dali?
Przeminęło jak obłoki,
A my jidzim przez otwłoki8Wyjaśnienia:
1. Mors dicit (łac.) – Śmierć mówi.
2 . Uźrzą – ujrzą.
3. Chowali tu żywot swoj ciasno – prowadzili tu (tj. na ziemi) surowy tryb życia.
4. Alić jich sirca nad słońce jasno – i oto ichserca są jaśniejsze od słońca.
5. Jidą – idą.
6. Odzienie – tu: drogocenne ubranie.
7. Obłudne jimienie – zwodnicze dobra materialne.
8. A my jidzim przez otwłoki – a my odejdziemy bez zwłoki.
Tekst 2. Jan Andrzej Morsztyn Wiosna
I śmierć, której się dobra myśl nie schroni:
Ta niedyskretka tejże pchnięciem nogi
Otwiera chaty i królewskie progi.
Żyj w skok1, bo-ć zamknął do niezmiernej wrota
Nadzieje2 krótki kres dany żywota3;
Zarwij4, co możesz, dobrych dni pod miarą5,
Wnet będziesz bajką, nieboszczykiem, marą6
.
1 W skok – szybko.
2 Do niezmiernej […] nadzieje – do długotrwałej nadziei.
3 Krótki kres dany żywota – szybki koniec życia.
4 Zarwij – urwij, tj. skorzystaj.
5 Pod miarą – z tych, które ci wymierzono.
6 Mara – widzenie senne; duch zmarłego.
- Polikarp zaleca ascezę i pokutę, natomiast Morsztyn namawia do korzystania z uroków życia i miłości (carpe diem).
- Oba teksty zachęcają do surowej pobożności i unikania rozrywek.
- Polikarp promuje radość z wiosny, a Morsztyn skupia się na strachu przed śmiercią.
- Morsztyn zaleca ucieczkę od świata do klasztoru, a Polikarp – życie dworskie.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QS A=[c]QiA=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IFRhayEgxZpyZWRuaW93aWVjemUgKFBvbGlrYXJwKSB0byBtZW1lbnRvIG1vcmksIGEgYmFyb2sgKE1vcnN6dHluKSB0byBjesSZc3RvIHpteXPFgm93b8WbxIcgaSBoZWRvbml6bS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS4gVGVrc3QgTW9yc3p0eW5hIGplc3Qgd3lyYcW6bmllIHJhZG9zbnkuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS4gSmVzdCBkb2vFgmFkbmllIG9kd3JvdG5pZS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS48L2g2Pgo8cD4=[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 7.2. (0–1) Podaj nazwę epoki „Rozmowy Mistrza Polikarpa…” i jej zgodność ze światopoglądem.
- Barok; zgodność polega na przepychu formy.
- Renesans; zgodność polega na kulcie rozumu.
- Średniowiecze; zgodność polega na motywie memento mori i marności dóbr ziemskich.
- Oświecenie; zgodność polega na krytyce Kościoła.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]QiA=[c]Qy A=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS48L2g2Pgo8aDY+[f]IFRhayEgxZpyZWRuaW93aWVjem55IHRlb2NlbnRyeXptIHN0YXdpYcWCIHpiYXdpZW5pZSBwb25hZCDFvHljaWUgZG9jemVzbmUuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS48L2g2Pgo8cD4=[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 8.1. (0–1) Jakich argumentów używa podmiot liryczny w „Pieśni XIV”, by przekonać rządzących do dbania o dobro wspólne?
Jan Kochanowski Pieśń 14 (Księgi wtóre)
A ludzką sprawiedliwość2 w ręku trzymacie,
Wy, mówię, którym ludzi paść poruczono3
I zwierzchności nad stadem Bożym zwierzono4,
Żeście miejsce zasiedli Boże na ziemi,
Z którego macie nie tak swe własne rzeczy6
Jako wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy7. […]
Grzeszę: bo sam sie tracę swym wszeteczeństwem9.
Przełożonych występki miasta zgubiły
I szerokie do gruntu carstwa10 zniszczyły.1 Pospolita Rzecz – państwo.
2 Ludzka sprawiedliwość – tu: sprawiedliwość wobec ludzi.
3 Poruczyć – powierzyć wykonanie czegoś komuś zaufanemu.
4 Zwierzchności […] zwierzono – przekazano władzę.
5 Zawżdy – zawsze.
6 Rzeczy – sprawy.
7 Mieć […] na pieczy – troszczyć się.
8 Podobno – zapewne.
9 Wszeteczeństwo – nieprzyzwoite, gorszące postępowanie.
10 Carstwa – państwa.
- Władcy mają większą siłę fizyczną i powinni budzić strach u poddanych.
- Władza pochodzi od Boga (rządzący są Jego namiestnikami) i zostaną oni osądzeni surowiej niż zwykli ludzie.
- Najważniejszym obowiązkiem władcy jest gromadzenie majątku na wypadek wojny.
- Rządzący nie odpowiadają przed nikim, dlatego mogą robić, co chcą.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]Qi A=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS48L2g2Pgo8aDY+[f]IFRhayEgS29jaGFub3dza2kgcG9ka3JlxZtsYSBvZHBvd2llZHppYWxub8WbxIcgcHJ6ZWQgQm9naWVtOiAmIzgyMjI7V3ksIGt0w7NyenkgcG9zcG9saXTEhSByemVjesSFIHfFgmFkYWNpZSYjODIyMTsuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS48L2g2Pgo8cD4=[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 8.2. (0–1) Rozpoznaj środki stylistyczne w przytoczonym fragmencie „Pieśni XIV”.
| Przykład z tekstu | Nazwa środka stylistycznego |
| „…miejsce Boże” | Epitet |
| „Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie” | ? |
- Onomatopeja
- Apostrofa
- Porównanie homeryckie
- Eufemizm
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]Qi A=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS48L2g2Pgo8aDY+[f]IFRhayEgSmVzdCB0byBiZXpwb8WbcmVkbmkgendyb3QgZG8gYWRyZXNhdGEgKHfFgmFkY8OzdykuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS48L2g2Pgo8cD4=[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 9. (0–2) Czy obraz matki w „Dziadach cz. III” (Pani Rollison) jest podobny do obrazu matki w „Stabat Mater” Józefa Wittlina?
Tekst 1. Adam Mickiewicz, Dziady cz. III
Panie! litość – ja wdowa! Panie Senatorze!
Słyszałam, że zabili – czyż można, mój Boże!
Moje dziecko! – Ksiądz mówi, że on jeszcze żyje;
Ale go biją, Panie! ktoż dzieci tak bije! –
Jego zbito – zlituj się – po katowsku zbito.
(płacze)
[…]
Siadłam tam na rogu,
Pod murem – mury grube – przyłożyłam ucho –
Tam siedziałam od rana. – W północ, w mieście głucho,
Słucham – w północ, tam z muru – nie, nie zwodzę siebie:
Słyszałam go, słyszałam, jak Pan Bóg na niebie,
Ja głos jego słyszałam uszami własnemi –
Cichy, jakby spod ziemi, jak ze środka ziemi.
I mój słuch wszedł w głąb muru, daleko, głęboko;
Ach, dalej poszedł niźli najbystrzejsze oko.
Słyszałam, męczono go –
[…]
Niema owca pozna głos swojego jagnięcia
Śród najliczniejszej trzody – ach, to był głos taki! –
Ach, dobry Panie, żebyś słyszał raz głos taki,
Ty byś już nigdy w życiu spokojnie nie zasnął!Adam Mickiewicz, Dziady drezdeńskie (część III), Wrocław 2012
Tekst 2. Józef Wittlin, Stabat Mater1
Przy swym martwym powieszonym synku.
Stała w świata przeraźliwej pustce
Polska matka w służącowskiej chustce.
Nie płakała i nic nie mówiła,
Zimne oczy w zimne zwłoki wbiła.
Wisiał martwy, z wszystkiego wyzuty,
Niemcy przedtem zabrali mu buty.
Będą w butach jej syna chodzili
Po tej ziemi, którą pohańbili.
Po tej ziemi, która umęczona
Stoi – patrzy – i milczy – jak ona.
[1942]Józef Wittlin, Stabat Mater, [w:] tegoż, Poezje, Warszawa 1978.
- Nie – Pani Rollison jest pełna nienawiści, podczas gdy matka u Wittlina jest całkowicie obojętna na los syna.
- Tak – obie matki są ukazane w sytuacji cierpienia po stracie lub męce syna, co nawiązuje do toposu Matki Bolesnej (Mater Dolorosa).
- Tak – obie postacie to radosne kobiety, które są dumne z patriotycznej postawy swoich dzieci i nie odczuwają bólu.
- Nie – u Mickiewicza matka walczy o syna u władz, a u Wittlina matka jedynie przygląda się egzekucji bez emocji.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]Qi A=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gT2JpZSBtYXRraSBjaWVycGnEhS48L2g2Pgo8aDY+[f]IFRhayEgUGFuaSBSb2xsaXNvbiBpICYjODIyMjt3c3DDs8WCY3plc25hJiM4MjIxOyBtYXRrYSB1IFdpdHRsaW5hIGR6aWVsxIUgdGVuIHNhbSBiw7NsLCBzdHlsaXpvd2FueSBuYSBjaWVycGllbmllIE1hcnlpIHBvZCBrcnp5xbxlbS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS4gVG8gc3l0dWFjamUgdHJhZ2ljem5lLjwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gQ2hvxIcgb2tvbGljem5vxZtjaSBzxIUgaW5uZSwgcmR6ZcWEIGVtb2Nqb25hbG55IChjaWVycGllbmllKSBqZXN0IHdzcMOzbG55LjwvaDY+CjxwPg==[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 10.1. (0–1) Której postaci z „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego ukazuje się Rycerz (Zawisza Czarny)?
- Gospodarz
- Dziennikarz
- Poeta
- Dziad
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]QiA=[c]Qy A=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gR29zcG9kYXJ6b3dpIHVrYXp1amUgc2nEmSBXZXJueWhvcmEuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS4gRHppZW5uaWthcnpvd2kgdWthenVqZSBzacSZIFN0YcWEY3p5ay48L2g2Pgo8aDY+[f]IFRhayEgUnljZXJ6IHVrYXp1amUgc2nEmSBQb2VjaWUsIGLEmWTEhWMgdWNpZWxlxZtuaWVuaWVtIGplZ28gbWFyemXFhCBvIG1vY3kgaSB3aWVsa2llaiBwb2V6amkgY3p5bnUuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS4gRHppYWRvd2kgdWthenVqZSBzacSZIFVwacOzciAoSmFrdWIgU3plbGEpLjwvaDY+CjxwPg==[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 10.2. (0–1) Wyjaśnij, czego symbolem jest Rycerz w „Weselu”.
- Symbolizuje dawną chwałę militarną Polski, honor i gotowość do walki, których brakuje dekadenckiemu Poecie.
- Jest symbolem klęsk narodowych i beznadziei polskiego oręża.
- Symbolizuje zdradę narodową i egoizm szlachty.
- Jest ucieleśnieniem marzeń chłopów o posiadaniu własnej ziemi.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QS A=[c]QiA=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IFRhayEgUnljZXJ6IEN6YXJueSB0byB3c3BvbW5pZW5pZSBwb3TEmWdpIHNwb2QgR3J1bndhbGR1LCBrb250cmFzdHVqxIVjZSB6IG5pZW1vY8SFIGludGVsaWdlbmNqaS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS4gVG8gcG9zdGHEhyBwb3p5dHl3bmEgdyBrb250ZWvFm2NpZSBzacWCeSBpIHRyYWR5Y2ppLjwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gVMSZIHJvbMSZIHBlxYJuaSByYWN6ZWogSGV0bWFuLjwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gVG8gc3ltYm9sIHp3acSFemFueSB6ZSBzZmVyxIUgZHVjaGEgaSBwb2V6amkuPC9oNj4KPHA+[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 11. (0–1) Wyjaśnij sens sformułowania „przejdziem w mit” w kontekście wiersza „Ten czas” K.K. Baczyńskiego.
Krzysztof Kamil Baczyński, Ten czas
Ciemna noc, tak już dawno ciemna noc, a bez gwiazd,
po której drzew upiory wydarte ziemi – drżą.
Smutne nieba nad nami jak krzyż złamanych rąk.
Głowy dudnią po ziemi, noce schodzą do dnia,
dni do nocy odchodzą, nie łodzie – trumny rodzą,
w świat grobami odchodzą, odchodzi czas we snach.
A serca – tak ich mało, a usta – tyle ich.
My sami – tacy mali, krok jeszcze – przejdziem w mit.
My sami – takie chmurki u skrzyżowania dróg,
gdzie armaty stuleci i krzyż, a na nim Bóg.
10 września 1942 r.Krzysztof Kamil Baczyński, Ten czas, [w:] tegoż, Wybór poezji, Wrocław 1989.
- Oznacza, że pokolenie Kolumbów zostanie zapomniane przez historię.
- Oznacza tragiczny los pokolenia, którego życie i śmierć staną się legendą, opowieścią o heroizmie i ofierze.
- Sugeruje, że wojna jest tylko zmyśloną opowieścią (mitem), która nie dzieje się naprawdę.
- Oznacza ucieczkę żołnierzy w świat fantazji, by uniknąć strachu przed walką.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]Qi A=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gTWl0IHV0cndhbGEgcGFtacSZxIcsIG5pZSB3eW1henVqZSBqZWouPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IFRhayEgxZptaWVyxIcgbcWCb2R5Y2ggbHVkemkgdyB3YWxjZSBuYWRhamUgaWNoIGxvc29tIHd5bWlhciBzeW1ib2xpY3pueSBpIHBvbmFkY3phc293eS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS4gUmVhbGl6bSB3b2pueSB1IEJhY3p5xYRza2llZ28gamVzdCBiYXJkem8gYnJ1dGFsbnkuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS4gUHJ6ZWrFm2NpZSB3IG1pdCBuYXN0xJlwdWplIHBvcHJ6ZXogb2ZpYXLEmSB6IMW8eWNpYSwgYSBuaWUgdWNpZWN6a8SZLjwvaDY+CjxwPg==[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 12. (0–2) Na okładce książki „Rok 1984” widnieje oko wpisane w ekran oraz postać bez twarzy. Wyjaśnij ich sens w kontekście utworu.

- Oko symbolizuje mądrość Wielkiego Brata, a brak twarzy – wolność obywateli.
- Oko to symbol wszechobecnej inwigilacji (teleekrany), a brak twarzy oznacza utratę indywidualności i tożsamości w systemie totalitarnym.
- Elementy te sugerują, że świat Orwella jest radosną utopią, w której nikt nie musi się ukrywać.
- Oko oznacza postęp technologiczny, a brak twarzy – anonimowość w internecie.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]Qi A=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gV2llbGtpIEJyYXQgbmllIGtvamFyenkgc2nEmSB6IG3EhWRyb8WbY2nEhSwgbGVjeiB6IGtvbnRyb2zEhS48L2g2Pgo8aDY+[f]IFRhayEgSGFzxYJvIOKAnldpZWxraSBCcmF0IHBhdHJ6eeKAnSBpIHVwcnplZG1pb3Rvd2llbmllIGN6xYJvd2lla2EgdG8gZmlsYXJ5IHRlaiBwb3dpZcWbY2kuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS4gJiM4MjIyO1JvayAxOTg0JiM4MjIxOyB0byBkeXN0b3BpYS48L2g2Pgo8aDY+[f]IE5pZS4gT3J3ZWxsIHBpc2HFgiBvIHRvdGFsaXRhcnl6bWllLCBuaWUgbyB3c3DDs8WCY3plc255bSBpbnRlcm5lY2llLjwvaDY+CjxwPg==[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 13. (0–1) Na czym polega groteskowy charakter sytuacji w przytoczonym fragmencie „Tanga” Sławomira Mrożka?
Sławomir Mrożek, Tango
[…]
EUGENIA:
Pomóż mi. (Eleonora machinalnie podaje jej rękę. Eugenia
wchodzi na katafalk)
ELEONORA:
Niechże mama nie dziwaczy, przecież dzisiaj dzień ślubu.
Chce mama wszystko zepsuć przez jakąś śmierć?
STOMIL:
Jaka śmierć, co za śmierć?! Nigdy nie brałem tego
pod uwagę…
ARTUR (do siebie):
Śmierć? Dobra myśl…
EUGENIUSZ:
To szaleństwo, Eugenio, bądź rozsądna, kto to
widział umierać?!
ALA:
Babciu, przecież to nienormalne!
EUGENIA:
Nie rozumiem was. Jesteście tacy inteligentni, a jak
tylko człowiek chce zrobić coś tak zwyczajnego jak
zgon, to wszyscy się dziwią. Co za ludzie! (kładzie się
na wznak, splata ręce na piersi)
ELEONORA:
Widzicie? Zróbcie coś… Może ona naprawdę…
EUGENIUSZ:
Geńka, dosyć tych ekstrawagancji! Co za umieranie!
Tego nigdy nie było w naszej rodzinie! […]
ARTUR:
Śmierć… wspaniała forma.
STOMIL:
Tylko trochę nieżyciowa. […]
ARTUR:
Dziękuję, babciu, ja ten pomysł wykorzystam.
STOMIL (chowając lusterko):
E, głupstwo. Najważniejsze, żeby nie nosić
krępującej odzieży.
Eugenia umiera.
ELEONORA:
Mamo, spróbuj jeszcze raz!
ARTUR:
Umarła! A jednak to dziwne. Była taka niepoważna…Sławomir Mrożek, Tango, Warszawa 2023
- Na przedstawieniu tragicznej śmierci Artura w sposób podniosły i poważny.
- Na wymieszaniu sprzecznych pierwiastków: komizmu i tragizmu (np. babcia Eugenia na katafalku w stroju sportowym lub gra w karty przy zmarłej).
- Na ukazaniu realistycznego obrazu polskiej rodziny mieszczańskiej z początku XX wieku.
- Na całkowitym braku akcji i dialogów w scenie.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]
Wskaż poprawną odpowiedź:
[c]QSA=[c]Qi A=[c]QyA=[c]RDwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gxZptaWVyxIcgdyAmIzgyMjI7VGFuZ3UmIzgyMjE7IGplc3QgY3rEmXN0byBvZGFydGEgeiBwb3dhZ2kuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IFRhayEgR3JvdGVza2EgdG8gZGVmb3JtYWNqYSDFm3dpYXRhIGkgxYLEhWN6ZW5pZSBza3Jham5vxZtjaSAoc2FjcnVtIGkgcHJvZmFudW0pLjwvaDY+CjxoNj4=[f]IE5pZS4gxZp3aWF0IHcgJiM4MjIyO1Rhbmd1JiM4MjIxOyBqZXN0IGNlbG93byB6ZGVmb3Jtb3dhbnksIG5pZSByZWFsaXN0eWN6bnkuPC9oNj4KPGg2Pg==[f]IE5pZS48L2g2Pgo8cD4=[x] [restart] [/qwiz]
Zadanie 14. (0–2) Czy postawa starego Prometeusza u Zbigniewa Herberta jest zgodna z mitologicznym pierwowzorem?
Zbigniew Herbert, Stary Prometeusz
Przygotowanie do kolacji, na którą ma przyjść miejscowy proboszcz i aptekarz, najbliższy
teraz przyjaciel Prometeusza.
- Tak – u Herberta Prometeusz nadal jest wielkim buntownikiem, który dumnie znosi cierpienie na Kaukazie.
- Nie – u Herberta Prometeusz jest „emerytowanym” herosem, który żyje w sposób zwyczajny, mieszczański, co kontrastuje z jego mitologicznym heroizmem.
- Tak – oba teksty pokazują, że bogowie w końcu przebaczyli Prometeuszowi i uczynili go królem Olimpu.
- Nie – u Herberta Prometeusz staje się bogiem zła, podczas gdy w micie był przyjacielem ludzi.
[qwiz style=” width: 300px !important; min-height: 100px !important; border-width: 1px !important; border-color: #00cc00 !important;” align=”center” hide_forward_back=”true” hide_progress=”true”] [q multiple_choice=”true”]